Sobota, 26 lipca 2025 roku stała się zapewne ważnym dniem w biografii wybitnego polskiego piłkarza i znakomitego trenera. Benefis Henryka Kasperczaka zorganizowano w dowód uznania i szacunku dla jego sportowych osiągnięć i działań na rzecz futbolu.

Nieprzypadkowo uroczystości odbyły się w Krakowie, najpierw te oficjalne w przerwie pierwszoligowego meczu Wisła - ŁKS Łódź, a wieczorem -  z rodziną, przyjaciółmi i znajomymi, współpracownikami i podopiecznymi – na gali w pobliskich Tomaszowicach. 

Henryk Kasperczak ze wzruszeniem przyjął aplauz 27 tysięcy kibiców, z których wielu było świadkami sukcesów Wisły: dwóch tytułów mistrza Polski i dwukrotnego triumfu w Pucharze Polski oraz awansu do 1/8 finału Pucharu UEFA, gdy prowadził drużynę w latach 2002-2004.

Jako trener wrócił jeszcze na Reymonta w 2010 roku, krótko pracował jeszcze w Górniku Zabrze. Nie ziściło się tylko jedno marzenie szkoleniowca – nie został selekcjonerem reprezentacji Polski, choć toczyły się rozmowy i negocjacje również w tej sprawie, m.in. z udziałem prezesa PZPN Michała Listkiewicza i właściciela Wisły Bogusława Cupiała. 

Po zakończeniu kariery piłkarskiej, ukoronowanej trzecim miejscem w finałach mistrzostw świata (Niemcy 1974), srebrnym medalem olimpijskim w Montrealu (1976) i udziałem w kolejnych MŚ (Argentyna 1978), podwójnym mistrzostwem Polski ze Stalą Mielec i występami w FC Metz, bardzo szybko stał się cenionym – szczególnie we Francji i w Afryce - trenerem.  Właśnie w tej roli z ekipą Tunezji wystąpił w MŚ 1998 i dzięki temu jest jednym z trzech Polaków (obok Adama Nawałki i Pawła Janasa), który pojawił się w finałowych turniejach Mundialu jako zawodnik i jako szkoleniowiec. 

Długo by wymieniać zasługi Henryka Kasperczaka. Zresztą zainteresowani jego dorobkiem łatwo mogą sięgnąć do licznych opracowań. Nie pozostawiają żadnych wątpliwości.

Natomiast o tym, jak pan Henryk czy może monsieur Henri jest lubianym i szanowanym Człowiekiem przekonaliśmy się z okazji wspomnianego benefisu. Na stadionie i na gali w Tomaszowicach pojawiło szereg znanych postaci polskiej piłki nożnej, wśród nich: Michał Listkiewicz, Andrzej Strejlau, Adam Nawałka, Antoni Szymanowski, Kazimierz Kmiecik, Jan Domarski, Zdzisław Kapka, Tomasz Frankowski, Arkadiusz Głowacki, Kamil Kosowski, Marcin Baszczyński, Tomasz Kłos, Marcin Kuźba, Mariusz Jop, Kazimierz Moskal, Paweł Brożek.

Nie zabrakło wieloletniego prezesa Wisły Ludwika Miętty-Mikołajewicza i obecnego prezesa Jarosława Królewskiego, ludzi ze sztabu trenera Kasperczaka - Jerzego Kowalika, Andrzeja Bahra, Marka Holochera, Jarosława Krzoski, lekarzy Jerzego Zająca i  Mariusza Urbana, a także komentatorów telewizyjnych Andrzeja Twarowskiego i Tomasza Smokowskiego oraz satyryka Marcina Dańca i piosenkarza Wojciecha Gąssowskiego.

Tych, których pominęliśmy, a byli obecni, niech nam wybaczą. 

Sas