W wieku 89 lat zmarł Józef Szmidt, dwukrotny mistrz olimpijski w trójskoku, były rekordzista świata.

Urodził się 28 marca 1935 roku w Miechowicach, w niemieckiej rodzinie, jako Josef Schmidt. Ojciec zginął w czasie II wojny światowej w kampanii norweskiej, matka po wojnie nie zdecydowała się na wysiedlenie do Niemiec. Polskie władze spolszczyły imię i nazwisko przyszłego sportowca, nakazując naukę języka polskiego.

Do uprawiania sportu namówił go starszy brat. Edward Szmidt od 1952 roku trenował lekkoatletykę, był olimpijczykiem z Melbourne i specjalizował się w biegach sprinterskich. 

Pierwszy duży sukces Józef Szmidt odniósł w 1958 roku w Sztokholmie zdobywając mistrzostwo Europy (16.43). 5 sierpnia 1960 roku na malowniczym Stadionie Leśnym w Olsztynie dokonał rzeczy niezwykłej. Jako pierwszy w historii światowej lekkoatletyki przekroczył w trójskoku granicę 17 m. Uzyskał 17.03 i poprawił o 33 centymetry dotychczasowy rekord świata należący do zawodnika ZSRR Olega Fiedosiejewa. Z Olsztyna Szmidt pojechał do Rzymu na Igrzyska XVII Olimpiady zdobywając wynikiem 16.81 złoto. Podczas rzymskich igrzysk wystartował także w biegu rozstawnym 4 x 100 metrów, ale polski zespół został zdyskwalifikowany za przekroczenie strefy zmian.

Szmidt dominował w kolejnych sezonach. W 1962 roku zdobył w Belgradzie drugie w karierze mistrzostwo Europy uzyskując w finale 16.55. Niestety, na kilka miesięcy przed igrzyskami w Tokio doznał kontuzji kolana i musiał przejść operację. Nie do końca zdrowy poleciał do Japonii i zadziwił sceptyków. W szóstej serii znakomitą próbą na 16.85 poprawił własny rekord igrzysk i jako pierwszy polski sportowiec obronił mistrzostwo olimpijskie.

Później startował jeszcze na igrzyskach w Meksyku. Konkurs z wynikiem 17.39 wygrał Wiktor Saniejew, Szmidt był siódmy (16.89).

Dwukrotnie był laureatem Plebiscytu Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski - w 1960 i 1064 r. 9-krotnie był rekordzistą Polski - w trójskoku, skoju w dal (7.84 w 1963 r.) i w klubowej sztafecie 4x100 m. W latach sukcesów reprezentował barwy Górnika Zabrze, nazywano go "śląskim kangurem".

W 1975 roku wyjechał z Polski do Niemiec Zachodnich i wrócił dopiero w 1992 roku. Osiadł we wsi Zagozd w rejonie Drawska Pomorskiego, gdzie zmarł we śnie, miesiąc po śmierci swojej żony Łucji.

pzla.pl, pl.wikipedia.org