Wczoraj w wieku 83 lat zmarł tragicznie Jan Magiera, wybitny kolarz, uczestnik igrzysk olimpijskich w Tokio w 1964 i w Meksyku w 1968 roku. 

Karierę sportową rozpoczął w klubie Czarni Radom w 1958 r., początkowo jako kolarz torowy. Największe sukcesy początkowo osiągnął w trakcie startów w 1961 r. w drużynie Broni Radom. W tym roku sięgnął z drużyną klubową po mistrzostwo Polski w wyścigu na 4000 m na dochodzenie, zdobył wicemistrzostwo Polski w indywidualnym wyścigu na 4000 m na dochodzenie i brązowy medal w wyścigu tandemów (z Lucjanem Józefowiczem). 28 sierpnia 1961 r. odebrał Józefowiczowi na jeden dzień rekord Polski w wyścigu na 4000 m na dochodzenie, wynikiem 5.06.4.

Od 1964 roku był zawodnikiem Cracovii.

Kariera torowa

W wyścigu na 4000 m na dochodzenie w 1965 r. zajął 7. miejsce, a w 1966 15. na mistrzostwach świata. W 1966 był na MŚ 11. w wyścigu drużynowym na 4000 m na dochodzenie. W tym samym roku sięgnął po swoje ostatnie medale mistrzostw Polski na torze - srebro w wyścigu na 4000 m i brąz w wyścigu na 1000 m ze startu zatrzymanego.

Kariera szosowa

W 1964 r. zajął trzecie miejsce w Tour de Pologne (wygrany prolog i jeden z etapów), następnie wystąpił na mistrzostwach świata w kolarstwie szosowym (27. miejsce w wyścigu indywidualnym i 8. w wyścigu drużynowym na 100 km) oraz na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio (73. miejsce w wyścigu indywidualnym i 11. w wyścigu drużynowym na 100 km). W 1965 r. wystąpił pierwszy raz w Wyścigu Pokoju, zajmując 12. miejsce. Rok 1966 przyniósł mu zwycięstwo w szosowym wyścigu indywidualnym mistrzostw Polski, drugie miejsce w Tour de Pologne (wygrany etap jazdy na czas), a także 36. miejsce w Wyścigu Pokoju (wygrał wówczas jazdę indywidualną na czas) i 10. miejsce w mistrzostwach świata w wyścigu drużynowym na 100 km. W 1967r.  zajął trzecie miejsce w Wyścigu Pokoju i 7. na mistrzostwach świata w wyścigu drużynowym na 100 km. W 1968 był ponownie trzeci w Wyścigu Pokoju (kolejny raz wygrał jazdę indywidualną na czas) oraz piąty z drużyną w wyścigu na 100 km na Igrzyskach Olimpijskich w Meksyku. W 1969 na mistrzostwach świata czwarte miejsce w wyścigu drużynowym na 100 km, w Wyścigu Pokoju zajął 16. miejsce i trzeci raz wygrał jazdę indywidualną na czas, w Tour de Pologne również wygrał jazdę indywidualną na czas i zwyciężył w klasyfikacji sprinterów. W 1970 zwyciężył w pierwszych w historii mistrzostwach Polski w jeździe indywidualnej na czas, rok później w tej samej konkurencji został wicemistrzem Polski.

Po zakończeniu kariery sportowej pracował jako asystent Wojciecha Walkiewicza z reprezentacją Polski, a w latach 1974-1981 w klubie Stomil Dębica. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000).

Zginął tragicznie w miejscowości Mostki koło Starego Sącza, podczas prac w swoim ogrodzie.

Uroczystości pogrzebowe odbędą się w sobotę, 19.02.2022 roku o godzinie 11.00 w kościele Miłosierdzia Bożego w Starym Sączu.

pzkol.pl, st